«Οι ενοχές είναι κακό ορεκτικό!»


Των Μαργαρίτας Πουρνάρα – Γιούλης Επτακοίλη

O Μαρκ Τουέϊν συνήθιζε να λέει ότι το μυστικό της επιτυχίας στη ζωή είναι να τρώμε  ό,τι μας αρέσει και να αφήνουμε την τροφή να δώσει  -από μόνη της-  τη μάχη με το στομάχι. Βέβαια, σπανίως τα πράγματα εξελίσσονται έτσι απλά. Συνήθως, πριν ή και μετά ένα καλό γεύμα παλεύουμε με τη συνείδησή μας και δεν αφήνουμε την ευχαρίστηση του φαγητού να μας πλημμυρίσει. Ιδιαίτερα όταν έχουμε μπροστά μας ένα πιάτο με αχνιστά ζυμαρικά συνοδεία μιας παχυντικής σάλτσας. Υπάρχει σωτηρία;

Το Il Postino στον πεζόδρομο της οδού Δελφών είναι από τα πιο κλασικά στέκια των μακαρονάδων. Η ποιότητά του είναι σταθερή και τα πιάτα του σε ταξιδεύουν αστραπιαία σε μια τυπική ιταλική τρατορία. Το επισκεφθήκαμε με την ψυχοθεραπεύτρια Σίσσυ Αλμπανοπούλου. Μιλήσαμε για την ιδιόρρυθμη σχέση που έχει ο σύγχρονος άνθρωπος με το φαγητό, τις διαταραχές της τροφής, τις ενοχές και πώς τελικά το φαγητό μπορεί να γίνει μια καθημερινή εκδήλωση ευχαρίστησης και απόλαυσης.

Η συζήτηση ξεκίνησε με τα ορεκτικά. Ηρθε μπροστά μας ένας δίσκος με διάφορα καλούδια: Κροκέτες με ρικότα. ρυζοκροκέτες με μοτσαρέλα, κολοκυθάκια με δυόσμο και ξύδι, βιτέλο (μοσχάρι νουά) με σάλτσα από τόνο, σπιτική μαγιονέζα και κάππαρη, πίτα με λαχανικά και φριτάτα με τυρί και λιαστή ντομάτα.

«Η σχέση που έχουμε με το φαγητό είναι η πρώτη σχέση που έχουμε με τον κόσμο»,  μας λέει η Σίσσυ Αλμπανοπούλου. «Φυσικά δεν είναι μόνο η γεύση, αλλά και η όσφρηση και η ακοή. Είναι το γνωστό βυζί της μαμάς. Ο κόσμος για το παιδί είναι το στήθος. Κάποτε λέγοντας στήθος εννοούσαμε το γάλα. Ο διάσημος ψυχαναλυτής Ντόναλντ Γούινικοτ όμως θεωρούσε στήθος όλο το περιβάλλον. Τώρα αν δεν είναι θηλασμός και είναι μπιμπερό, το ίδιο κάνει. Μυρίζεις, πιάνεις, γεύεσαι και ακούς. Γιατί η μαμά μιλάει κιόλας. Κι αν δεν μιλάει ακούς τους χτύπους της καρδιάς. Για το μωρό δεν έχει τόση σημασία το φαγητό αλλά όλη εμπειρία, η επαφή».

Με τα κυρίως πιάτα – λιγκουϊνι με πράσο και πανσέτα, σολωμό στη σχάρα με σος πορτοκάλι και μακαρονάδα με θαλασσινά – μπαίνουμε πιο βαθιά στην κουβέντα. Πότε διαμορφώνονται οι σχέσεις, καλές ή κακές, διαταραγμένες ή ισορροπημένες, που έχει ένας άνθρωπος με το φαγητό; «Hδη από το πρώτο εξάμηνο της βρεφικής ηλικίας.

Φυσικά, μπορεί κάποιος να έχει κακή εμπειρία στην αρχή, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι θα εκδηλώσει απαραίτητα διαταραχή. Εξαρτάται από πολλούς άλλους παράγοντες. Η διαταραχή της διατροφής δεν είναι διαταραχή της όρεξης, αλλά διαταραχή για την εικόνα του σώματος και της ταυτότητας.  Η νευρική ανορεξία λ.χ. αποτελεί μια λάθος απάντηση στο άγχος και πάντοτε κρύβει χαμηλή αυτοεκτίμηση. Είναι μια ασθένεια που πλήττει περισσότερο τις γυναίκες αλλά και τους άνδρες τα τελευταία χρόνια. Το ίδιο και η βουλιμία. Κάθε τέτοιου τύπου σύμπτωμα μεταφράζεται ως ‘’αγαπήστε με ή βοηθήστε με’’.

Η διαφορά των βουλιμικών από τους ανορεξικούς είναι ότι οι πρώτοι έχουν συναίσθηση του προβλήματος και γι’ αυτό αισθάνονται ενοχές μετά. Δεν είναι νέες ασθένειες απλώς τώρα έχουμε εύκολη πρόσβαση στο φαγητό και στην αισθητική, την ομορφιά. Επομένως, εκεί που δίνουμε σημασία εκεί θα εκδηλωθεί και το πρόβλημα», μας λέει η Σίσσυ Αλμπανοπούλου, την ώρα που στο τραπέζι μας καταφτάνουν τα επιδόρπια: παγωτό σοκολάτα με μέντα, τσιζ κέϊκ και πανακότα με σος σοκολάτας.  Οσο αυξάνονται οι θερμίδες, τόσο μεγαλώνει το ενοχικό φορτίο, για τις περισσότερες γυναίκες στις μέρες μας.

Πηγαίνουν σε ένα εστιατόριο γεμάτες  τύψεις και ενοχές, καταστρέφοντας μια έξοδο που θα μπορούσε να είναι «γιορτινό» διάλειμμα στην καθημερινότητα. «Και να μην την καταστρέφουν,  την ισοπεδώνουν  διότι μπαίνουν σε μια διαρκή αυτοκριτική περί φαγητού: ‘’Το παράκανα, αύριο δεν θα φάω τίποτα κ.ά.’’.  Δεν χαίρονται τη στιγμή. Πληρώνουν το τίμημα της απόλαυσης. Κάτι που  φανερώνει ότι από την βρεφική ηλικία δεν έχουν μάθει να ευχαριστιούνται. Αυτό όμως μαθαίνεται. Μπορεί να εκπαιδευτεί κανείς. Αλλωστε το πρόβλημα ξεκινάει από την συναισθηματική τροφή».

Info:

Το Il Postino σερβίρει τυπική ιταλική κουζίνα. Οχι όμως πίτσα. Εκτός από τα κλασικά πιάτα θα βρείτε γευστικούς συνδυασμούς σε πιάτα ημέρας, με ζυμαρικά,  κρέας ή ψάρι. Λίγα, ιταλικά κυρίως κρασιά, και μερικά γλυκά ημέρας. Από τα ορεκτικά μας άρεσε το βιτέλο και η πίτα με λαχανικά και στα κυρίως σταθήκαμε στα γευστικά λιγκουίνι με πανσέτα και στην μακαρονάδα με θαλασσινά. Ο,τι γλυκό δοκιμάσαμε ήταν επιτυχημένο. Τα τραπεζάκια στον πεζόδρομο της οδού Δελφών προσφέρονται για ένα καλοκαιρινό διάλειμμα στο κέντρο της Αθήνας.

 

Il Postino, Σκουφά 64 & Γριβαίων 3, τηλ. 210-36.41.414

Περιοδικό «Γυναίκα»