Σταθμός «Χάρι Πότερ» εστιατόριο «Μatch Point»

Η βρετανική πρωτεύουσα επενδύει στον «σινετουρισμό» και καλεί τους επισκέπτες να την ανακαλύψουν μέσα από τα μάτια διάσημων σκηνοθετών, που γυρίζουν εκεί τις ταινίες τους.

 

Αποστολή: Γιούλη Επτακοίλη

Ηταν 1995 όταν ο Μελ Γκίμπσον κυνηγούσε τους Αγγλους στα υψίπεδα της Σκωτίας ως κινηματογραφικός Ουίλιαμ Ουάλας ή «Braveheart». Στην πολύ επιτυχημένη σε εισιτήρια και βραβευμένη με Οσκαρ ταινία του εξολόθρευσε πολλούς, στην πραγματικότητα όμως τους έκανε ένα ανεκτίμητο δώρο. Λίγο καιρό μετά, οι τουριστικές αρχές της Μεγάλης Βρετανίας, διαπίστωναν ότι τα κέρδη από τους ντόπιους και ξένους επισκέπτες ανέρχονταν σε 1,6 εκατομύρια λίρες. Ηταν άνθρωποι που είδαν την ταινία και μαγεμένοι από τα υπέροχα τοπία έσπευσαν να τα γνωρίσουν από κοντά. Από εκείνο το σημείο ο Εθνικός Οργανισμός Τουρισμού αποφάσισε να επενδύσει σοβαρά σ’ έναν τομέα που αποδείχτηκε  χρυσοφόρος: Τον «σινετουρισμό».

Φεβρουάριος 2006. Το παγωμένο και μουντό, ευτυχώς όμως όχι βροχερό Λονδίνο, βρίσκεται στην χαμηλότερη τουριστική περίοδό του. Στα γραφεία του εθνικού οργανισμού τουρισμού Visit Britain όμως, στο Χάμερσμιθ, έχουν ανασηκώσει τα μανίκια τους. Μόλις πρόσφατα ολοκλήρωσαν την τουριστική καμπάνια της ταινίας του Γούντι Αλεν «Match Point», για τα γυρίσματα της οποίας ο Αμερικανός σκηνοθέτης άφησε το αγαπημένο του Μανχάταν και δούλεψε σε ρυθμούς Μπιγκ Μπεν. Και, τώρα, έχουν βάλει πλώρη για το νέο, μεγάλο στόχο τους: τον «Κώδικα Ντα Βίντσι» που θα βγει στους κινηματογράφους τον Μάιο του 2006. Γυρίζεται στην Αγγλία, τη Γαλλία και τη Σκωτία, κι επειδή μπροστά στο κέρδος όλοι είναι ενωμένοι, υπάρχει στενή συνεργασία μεταξύ των ενδιαφερομένων μελών.

«Το βιβλίο έγινε τεράστια επιτυχία και ήδη πολλά τουριστικά γραφεία έχουν προγράμματα ξενάγησης των επισκεπτών στα μέρη που αναφέρει», λέει στο «Κ» ο ειδικός σε θέματα μάρκετινγκ για τον κινηματογράφο, τη μουσική και τις σύγχρονες τέχνες στο Visit Britain, Μάικλ Κλιούλεϊ. «Σύμφωνα με έρευνα που έχει γίνει υπολογίζεται ότι ένας στους πέντε διεθνείς επισκέπτες έρχεται στην Μεγάλη Βρετανία λόγω κάποιας ταινίας που έχει δει. Φανταστείτε, λοιπόν πόσες θαυμάσιες ευκαιρίες έχουμε να ενδυναμώσουμε τον τουρισμό μας, μέσα από τον κινηματογράφο».

Τα νούμερα είναι πράγματι εντυπωσιακά. Σύμφωνα με την υπεύθυνη δημοσίων σχέσεων του Visit Britain, Λίντσι Πόρτερ,  «στα ανάκτορα και στα αρχοντικά όπου γυρίστηκε η βασισμένη στο μυθιστόρημα της Τζέιν Οστεν ταινία, «Περηφάνεια και προκατάληψη», στις περιοχές Λινκονσάιρ και Ντερμπσάιρ, από τις 16 Σεπτεμβρίου που βγήκε στους κινηματογράφους μέχρι περίπου τις αρχές Νοεμβρίου σημειώθηκε αύξηση επισκεπτών κατά 40%!.» Ακόμη και στην παραποτάμια παμπ Βlue Anchor όπου μας οδήγησαν οι δύο υπεύθυνοι του Visit Britain, κοντά στην όμορφη γέφυρα του Χάμερσμιθ, η υπάλληλος μας είπε ότι η πελατεία έχει αυξηθεί κατακόρυφα από τότε που γυρίστηκε εκεί μία σκηνή της ταινίας Sliding Doors (Απρόσμενος Ερωτας) με την Γκουίνεθ Πάλτροου.

Τι κοινό έχει ο Χάρι με τον Γούντι; 

Η συμπαθέστατη φύλακας στο μεγάλο σιδηροδρομικό σταθμό του King’s Cross στο Λονδίνο, έχει βαρεθεί να πληροφορεί, Αμερικανούς, Ισπανούς, Ιάπωνες, Ιταλούς, πώς θα βρουν τον τοίχο απ’ όπου πέρασε ο Χάρι Πότερ στην εναρκτήρια ταινία των περιπετειών του μικρού μάγου. Σ’ εκείνο το σημείο, ένα καροτσάκι αποσκευών, κομμένο στη μέση ώστε να φαίνεται ότι ως δια μαγείας έχει περάσει το μισό μέσα από τον τοίχο, έχει μετατραπεί σε σύγχρονο μνημείο και όλο και κάποιον θα πετύχετε να φωτογραφίζεται. Και είναι απλώς ένας τοίχος!

Ο Τζιόρτζιο Λοκατέλι, ιδιοκτήτης και σεφ του εστιατορίου Locanda Locatelli, τρίβει τα χέρια του από ικανοποίηση, βλέποντας την πελατεία του να αυξάνεται συνεχώς. Οχι μόνο επειδή το εστιατόριό του έχει αποκτήσει ένα πολύ καλό όνομα λόγω της αυθεντικής ιταλικής κουζίνας του, αλλά και γιατί ο Γούντι Αλεν, το επέλεξε για να γυρίσει μία σκηνή του «Match Point».

Ολόκληρη η πόλη είναι ένα απέραντο κινηματογραφικό στούντιο, προσφέροντας άφθονο υλικό προς εκμετάλλευση. Το ενυδρείο και το London Eye, αυτή η τεράστια ρόδα στις όχθες του Τάμεση, που δεν σας συνιστώ να ανέβετε αφού θα βαρεθείτε  να γυρίζετε γύρω γύρω επί μία ώρα έστω κι αν η θέα από εκεί πάνω κόβει την ανάσα. Οι κήποι του Κένσινγκτον, οι γέφυρες του Λονδίνου, η υπαίθρια αγορά Borough, το Νότινγκ Χιλ, το Μπιγκ Μπεν, τα μουσεία, τα θέατρα, τα πολύβουα πολυκαταστήματα. Εκατοντάδες μέρη τα οποία έχουν «πρωταγωνιστήσει» σε ταινίες καλούν τους θεατούς να τα επισκεφθούν, να περπατήσουν, να γευματίσουν, να πιούν το ποτό τους, να νιώσουν (λεμε τώρα) την αύρα των σταρ που πέρασαν από εκεί. Μέχρι και ειδικοί χάρτες κυκλοφορούν για κάθε ταινία, που σε κατευθύνουν στα δημοφιλέστερα σημεία γυρισμάτων. Σε μέρη τουριστικά, αλλά και πιο κρυφά, από εκείνα που αν επισκεφθείς για ένα τριήμερο το Λονδίνο είναι εξαιρετικά απίθανο να ανακαλύψεις. Κι αν σε κάποιους όλα αυτά ακούγονται γραφικά, υπάρχουν πολλοί που ακολουθούν πιστά τις διαδρομές μιας ταινίας. Η ονομασία γι’ αυτήν την νέα κατηγορία τουριστών, είναι set-jetters, και ήδη έχουν αρχίσει να αποτελούν ένα παγκόσμιο φαινόμενο.

Μερικά παραδείγματα που βασίζονται σε επίσημη έρευνα του Visit Britain θα σας πείσουν. Η ταινία «Η παραλία» με τον Λεονάρντο Ντι Κάπριο, συνέβαλε στην αύξηση των Βρετανών επισκεπτών στην Ταϊλάνδη κατά 19%. Ενα ποσοστό 30% των Βρετανών που ταξίδεψαν πρόσφατα τη Νέα Ζηλανδία οφείλεται στον «Αρχοντα των Δακτυλιδιών». «Τα ημερολόγια μιας μοτοσικλέτας» έβαλαν στον βρετανικό τουριστικό χάρτη τη Βολιβία ενώ ένα ποσόστο 14% έχει δηλώσει ότι σχεδιάζει σύντομα να επισκεφθεί την Καλιφόρνια για οινοτουρισμό στο δρόμο που χάραξε η ταινία «Πλαγίως». Και κάτι που παρουσιάζει ελληνικό ενδιαφέρον, είναι ότι και η Κεφαλλονιά προσέλκυσε Βρετανούς set-jetters λόγω του Μαντολίνου του Λοχαγού Κορέλι, ταινία που δεν σημείωσε και ιδιαίτερη επιτυχία.

 Film In London, Film In Britain

«Από τις τουριστικές αρχές που παρέχουν οικονομικά κινητρά, συνεργάζονται με μεγάλα κινηματογραφικά στούντιο, διευκολύνουν τα συνεργεία και έχουν εξαφανίσει οποιοδήποτε γραφειοκρατικό εμπόδιο, μέχρι τον απλό κόσμο, όλοι έχουμε συνειδητοποιήσει τα παράπλευρα κέρδη του σινετουρισμού». Σ’ αυτή τη φράση του Μάικλ Κλιούλεϊ, υπεύθυνου μάρκετινγκ στο Visit Britain, συμπυκνώνεται ολόκληρη η φιλοσοφία πάνω στην οποία έχει χαραχθεί η στρατηγική τους. Σε πολλές ταινίες μάλιστα, ο Βρετανικός Οργανισμός Τουρισμού συμμετέχει ως παραγωγός. Γιατί να μην συμβαίνει κάτι αντίστοιχο και στην Ελλάδα; Σίγουρα δεν μπορούμε να συναγωνιστούμε το Λονδίνο. Και ο λόγος δεν είναι μόνο ότι πρόκειται για μία πολυκινηματογραφημένη πόλη αλλά και για μία μητρόπολη που παρουσιάζει ολόχρονο τουριστικό ενδιαφέρον και άφθονες επιλογές. Αυτό δεν σημαίνει βέβαια, ότι δεν μπορούμε να διεκδικήσουμε κάτι από την πίτα του σινετουρισμού.

Στο περασμένο φεστιβάλ των Καννών, ο πρώην Υφυπουργός Πολιτισμού Πέτρος Τατούλης και το επιτελείο του λάνσαραν ένα νέο σλόγκαν. «Film Your Myth In Greece». Η ιδέα του να παρέχουν οικονομικά κίνητρα σαν δόλωμα σε μεγάλα κινηματογραφικές εταιρείες παραγωγής, είναι πολύ καλή. Μόνο που δεν μπορεί να πραγματοποιηθεί αν δεν ψηφιστεί στη Βουλή το περίφημο νομοσχέδιο των φοροαπαλλαγών. Δυστυχώς, μέχρι να γίνει αυτό, και να αρχίσουμε να συμμετέχουμε σοβαρά στις νέες, κερδοφόρες τουριστικές τάσεις, ίσως μόνο για δύο ελληνικές ταινίες μπορούμε να καυχηθούμε ότι έφεραν τουρίστες στην Ελλάδα. Ο «Ζορμπάς» και το «Ποτέ την Κυριακή».

Περιοδικό «Κ», «Καθημερινή της Κυριακής»