Μαγεία Α.Ε.

Λίγο πριν τα 120 άτομα του επιτελείου του ετοιμάσουν τα δεκάδες κοντέινερ της παραγωγής για την Αθήνα, το «Κ» είχε την ευκαιρία να παρακολουθήσει την εντυπωσιακή παράστασή του στο Λιντς της Αυστρίας και να μιλήσει μαζί του για τις λιγότερο ή περισσότερο μαγικές στιγμές της ζωής του.

 

Της Γιούλης Επακοίλη

Μπήκα στην «τροχιά» του με το που πάτησα το πόδι μου στο αεροδρόμιο της Βιέννης. Ανάμεσα σε γερμανικές λέξεις που δεν καταλάβαινα, το μόνο που μπορούσα να ξεχωρίσω ήταν το όνομα Ντέιβιντ Κόπερφιλντ, συνοδευόμενο σχεδόν πάντα από ένα μορφασμό θαυμασμού και απορίας. Το προηγούμενο βράδυ, ο διάσημος μάγος είχε δώσει την τελευταία του παράσταση στην αυστριακή πρωτεύουσα και τώρα σειρά είχε το Λιντς, μια πανέμορφη πόλη κοντά στο κοσμοπολίτικο Σάλτσμπουργκ. Εκεί, θα είχαμε την ευκαιρία να παρακολουθήσουμε την παράστασή του «Μια οικεία νύχτα των μεγάλων ψευδαισθήσεων», που σε λίγες ημέρες θα φιλοξενηθεί στην Αθήνα, αλλά και να μιλήσουμε μαζί του.

Υστερα από μία δίωρη διαδρομή στην εθνική οδό και περνώντας από καταπράσινα λιβάδια με αγελάδες που λιάζονταν, μεγάλες φάρμες και δάση με βελανιδιές φτάσαμε στο Λιντς, γύρω στις 5 το απόγευμα, μισή ώρα πριν από την έναρξη του σόου. Το κοινό, ενήλικο στην πλειοψηφία του -προς μεγάλη μου έκπληξη-, έμπαινε σιγά σιγά στο στάδιο, υπομένοντας αδιαμαρτύρητα την ευγενική μεν, εξονυχιστική δε έρευνα των υπευθύνων. Σε θέματα ασφάλειας, μυστικότητας και πρόληψης οποιασδήποτε πιθανότητας διαρροής πληροφοριών σε σχέση με τις παραστάσεις του, ο Ντέιβιντ Κόπερφιλντ είναι αμείλικτος. Οχι μόνο δεν επιτρέπει κάμερες και φωτογραφικές μηχανές ούτε την πρόσβαση σε κανέναν. Από τον αποκλεισμό δεν εξαιρούνται ούτε οι παραγωγοί που οργανώνουν τα σόου του σε κάθε χώρα. Ο Αμερικανός μάγος έχει δικό του συνεργείο που τον συνοδεύει παντού, από τεχνικούς μέχρι διοικητικό προσωπικό.

Ολοι οι συνεργάτες του είναι δεμένοι χειροπόδαρα με τόσο αυστηρά συμβόλαια «εχεμύθειας» που δεν τολμούν ούτε να σκεφθούν να παραβούν τους όρους. Συμβόλαια επίσης, καλείται να υπογράψει και το έξτρα προσωπικό που προσλαμβάνεται σε κάθε χώρα. Οσοι έχουν δουλέψει μαζί του μιλούν για έναν σκληρό διαπραγματευτή αλλά και εμπνευσμένο επιχειρηματία. Δεν αφήνει τίποτα στην τύχη, από τα διαφημιστικά σποτ μέχρι τις θέσεις των δημοσιογράφων και Vips, τις οποίες εκείνος καθορίζει ώστε σε περίπτωση που γίνει κάποιο λάθος κατά τη διάρκεια της παράστασης να είναι ορατό σε όλους εκτός από τους υψηλούς προσκεκλημένους του… Η παραμικρή λεπτομέρεια χρειάζεται την έγκρισή του.

Θα εξαφανίσει τον Παρθενώνα;

Φαίνεται ότι δεν υπάρχει άλλος δρόμος από την απόλυτη προσήλωση, τον επαγγελματισμό και τον στρατηγικό σχεδιασμό κάθε βήματος για να χτιστεί ένας μύθος. Και, ίσως ο Ντέιβιντ Κόπερφιλντ που ξεκίνησε την καριέρα του ως ταλαντούχος escape artist -ξέρετε, κάτι τύποι που τους ρίχνουν αλυσοδεμένους στο νερό και καταφέρνουν να βγουν στην επιφάνεια- και εξελίχθηκε στον πιο πετυχημένο σύγχρονο μάγο με τζίρο 1 δισ. δολάρια μόνο την τελευταία δεκαετία, να είναι μία από τις πιο χαρακτηριστικές περιπτώσεις στην ιστορία της βιομηχανίας του θεάματος… 

Πανέξυπνος, απίστευτα οργανωτικός, εξαιρετικός γνώστης των μηχανισμών του μάρκετινγκ αλλά και ακούραστος «εργάτης» της πολυσύνθετης τέχνης του, o γεννημένος το 1956 στο Νιού Τζέρσεϊ καλλιτέχνης, έγινε γνωστός σε ολόκληρο τον κόσμο κάνοντας σοφές, όπως αποδείχθηκε, επιλογές. Δεν είναι τυχαίο ότι τα πιο φημισμένα κατορθώματά του συνδέονται με παγκοσμίως αναγνωρίσιμα σύμβολα: Σινικό Τείχος, Αγαλμα Ελευθερίας, Οριεντ Εξπρές. Οταν ανακοίνωσε ότι θα εξαφανίσει τον Πύργο του Αϊφελ, διαδηλωτές ξεχύθηκαν στους δρόμους του Παρισιού, ζητώντας να μην του επιτραπεί να το επιχειρήσει. Καταπληκτική διαφήμιση! Και, ας μην ξεχνάμε αρκετούς Ελληνες βουλευτές που έσπευσαν στα τηλεοπτικά παράθυρα να τοποθετηθούν εναντίον του, όταν πριν από μερικά χρόνια εξέφρασε την επιθυμία να εξαφανίσει τον Παρθενώνα.

Ο ίδιος φροντίζει σε κάθε ευκαιρία να υπενθυμίζει τα επιτεύγματά του στο κοινό. Στις τρεις μεγάλες οθόνες, που είχαν στηθεί στο κέντρο και στα πλάγια της σκηνής στο στάδιο του Λιντς, όση ώρα αναμέναμε την έναρξη, παρακολουθούσαμε συνεχώς σε βίντεο τα βραβεία που έχει κερδίσει, τα ρεκόρ του στο βιβλίο Γκίνες και τους τίτλους τιμής που έχει λάβει καθώς και τις διθυραμβικές κριτικές που έχουν δημοσιεύσει γι’ αυτόν μεγάλες εφημερίδες και περιοδικά σε ολόκληρο τον κόσμο. Η υποψία μου για έναν Ντέιβιντ Κόπερφιλντ σκέτο… νάρκισσο επιβεβαιώθηκε λίγο αργότερα, όταν στη μέση περίπου της δίωρης παράστασης, αντί διαλείμματος, προβλήθηκαν δυο ακόμη βίντεο. Ενα με τίτλο «Ο Ντέιβιντ Κόπερφιλντ στην ποπ κουλτούρα» και ένα με στιγμές της «μαγικής» πορείας του.

Οσο για την παράσταση που παρακολούθησα… Και τι δεν έκανε: εμφανίστηκε από το πουθενά πάνω σε μια Χάρλεϊ Ντάβιντσον, έβαλε έναν δηλητηριώδη αφρικανικό σκορπιό να τραβήξει με τις δαγκάνες του ένα τραπουλόχαρτο που το κοινό είχε προηγουμένως επιλέξει -φυσικά, ο σκορπιός τράβηξε το σωστό!-, στρίμωξε μια πάνινη πάπια σ’ ένα ξύλινο κουβά και έβγαλε μια ζωντανή, πέρασε μέσα από μια ατσάλινη επιφάνεια, στριμώχθηκε σ’ ένα κουτί μεγέθους παπουτσιών (αν και ύψους 1,83 ο ίδιος), χόρεψε, τραγούδησε, έπαιξε, αστειεύθηκε με το κοινό, φλέρταρε με όμορφες κοπέλες.

Η παράσταση κορυφώθηκε με την εξαφάνιση έντεκα θεατών που επιλέχθηκαν τυχαία. Εμφανίστηκαν, λίγα δευτερόλεπτα μετά, σε άλλα σημεία μέσα στο στάδιο. Και υπήρχε και συνέχεια: μια κοπέλα χάθηκε μπροστά στα μάτια μας, και λίγο αργότερα την είδαμε σε βίντεο να βρίσκεται στις Μπαχάμες πλάι στον πατέρα της τον οποίο είχε χρόνια να δει! Την ίδια ευκαιρία -να κάνει, δηλαδή, το ταξίδι των ονείρων του- θα δώσει και σε έναν Ελληνα θεατή.

Βγαίνοντας από το στάδιο μετά το τέλος του σόου παρακολουθούσα τους Αυστριακούς να έχουν κάνει πηγαδάκια και ήμουν σίγουρη πως η φράση που κυριαρχούσε στις κουβέντες τους ήταν το «πώς το έκανε αυτό;». Λογική εξήγηση είναι βέβαιο ότι υφίσταται, αλλά τελικά δεν είμαι σίγουρη αν πρέπει να εκλογικεύσουμε τη μαγεία. Γιατί να μην αντιμετωπίσουμε τον μάγο Ντέιβιντ Κόπερφιλντ σαν τον Αγιο Βασίλη; Ναι μεν δεν υπάρχει, αλλά μερικές φορές κάνουμε πως δεν το γνωρίζουμε…

 «Αντίπαλός μου είναι ο εαυτός μου!»

Γλυκός, ευγενικός αλλά και απρόσιτος την ίδια στιγμή, επιμελώς ατημέλητος, συγκρατημένα αυθόρμητος, με μια μυστηριώδη γοητεία αλλά και χωρίς τίποτα το μεταφυσικό στην παρουσία του, ο Ντέιβιντ Κόπερφιλντ απάντησε στις ερωτήσεις του «Κ».

Αφού τα καταφέρνετε με τις εξαφανίσεις, γιατί δεν εξαφανίζετε τον Τζορτζ Μπους; Θα κάνετε πολύ κόσμο χαρούμενο.

Είναι εκπληκτικά όλα αυτά που μου ζητάνε κατά καιρούς οι θεατές. Μερικοί θέλουν να εξαφανίσω άτομα με τα οποία έχουν διαφορές, κάποιοι τις… συζύγους τους και άλλοι πολιτικούς. Η απάντηση που δίνω σε όλους είναι πως ακόμη κι αν είχα τη δύναμη, δεν θα τους εξαφάνιζα. Θα τους έβαζα να συνεργαστούν, να λύσουν τις διαφορές τους.

Ποιά ήταν μέχρι σήμερα η λιγότερο μαγική στιγμή της ζωής σας;

Ο θάνατος του πατέρα μου πριν από λίγα χρόνια. Ξέρετε, οι άνθρωποι πιστεύουν ότι η ζωή μου είναι καταπληκτική. Δεν ισχύει αυτό. Εχω άγχη, αγωνίες, στρες… Και, όχι μόνο σε σχέση με τη δουλειά μου, όπου για κάθε παραγωγή χρειάζομαι δύο με τρία χρόνια να την ετοιμάσω.

Η τελευταία φορά που νιώσατε μαγικά;

Πριν από λίγες μέρες επισκέφθηκα την μητέρα μου. Πάσχει από Αλτσχάιμερ, δυσκολεύεται να επικοινωνήσει και φυσικά, η μνήμη της δεν λειτουργεί καθόλου καλά. Καθόμουν δίπλα στο κρεβάτι της και ξαφνικά με κοίταξε και μου είπε: «Δεν φαντάζεσαι πόσο πολύ σ’ αγαπάω». Αυτό που ένιωσα ήταν μαγικό.

Πιστεύετε στη μαγεία;

Ναι, όπως και οι περισσότεροι άνθρωποι. Είναι αδύνατον να προχωρήσεις στη ζωή χωρίς να πιστεύεις, να ονειρεύεσαι. Στις παραστάσεις μου έρχονται σκεπτικιστές, κυνικοί άνθρωποι κι αυτό που τους λέω πάντοτε είναι να έχουν ανοιχτό μυαλό. Στο τέλος, χαίρομαι γιατί τους βλέπω να φεύγουν ικανοποιημένοι.

Τι σας παρακίνησε να ασχοληθείτε με αυτήν την τέχνη;

Ημουν 8 χρόνων όταν πρωτοασχολήθηκα με τη μαγεία και ανακάλυψα ότι είχα ταλέντο. Είχα μίαν άνεση, μάθαινα γρήγορα, είτε διαβάζοντας είτε παρακολουθώντας άλλους, εμπνεύσθηκα πολύ από τον κινηματογράφο και έμαθα κάποια κόλπα από τον παππού μου, που αν και δεν ήταν μάγος τα κατάφερνε πολύ καλά.

Γιατί σας αρέσει αυτό που κάνετε;

Από την πρώτη μου παράσταση, με το που είδα τις αντιδράσεις των ανθρώπων που με παρακολουθούσαν, μόνο αυτό ήθελα να κάνω στη ζωή μου. Το ίδιο ισχύει μέχρι σήμερα.

Για ποιο κατόρθωμά σας νιώθετε περισσότερο υπερήφανος;

Για το επόμενο! Περιστασιακά κοιτάζω πίσω σε πράγματα που έχω καταφέρει όπως το να «πετάω» και νιώθω μεγάλη ικανοποίηση.

Υπάρχει ανταγωνισμός στο χώρο σας;

Συναγωνίζομαι τον εαυτό μου. Προσπαθώ να με ξεπεράσω. Να ανακαλύπτω διαρκώς καινούργια πράγματα.

Οπως την πηγή της νιότης που ισχυρίζεστε ότι ανακαλύψατε ανάμεσα σε τέσσερα νησάκια στις Μπαχάμες; Τα οποία και αγοράσατε αν δεν κάνω λάθος…

Δεν είμαι απόλυτα βέβαιος ακόμη, σίγουρα όμως, η περιοχή αυτή έχει τεράστια ενέργεια. Πέφτουν ξερά φύλλα στο νερό και πρασινίζουν! Βρισκόμαστε στο στάδιο της παρατήρησης. Εχουμε ζητήσει από επιστήμονες να κάνουν την έρευνά τους και θα είμαστε σε θέση να μιλήσουμε πιο αναλυτικά γι’ αυτό.

Ο επόμενος στόχος σας;

Να είμαι ο πρώτος μάγος 150 ετών!

Περιοδικό «Κ», «Καθημερινή της Κυριακής»